9 Haziran 2017 Cuma

Sadece Şiir


Tadına varmalı insan yaşamın,
Hissedebilmeli güneşin sıcaklığını, yağmurun rüzgarını
Mutlu kalabilmeli toprak kokusunu alabiliyorsa yahut da penceresine konan bir kuşla konuşabilmeli
Çiçekleri olmalı insanın, çiçek yetiştireceği bir evi de olmalı
Onlarla neşelenip onlarla büyümeli yahut soluyorsa insan da günden güne yerini değiştirebilmeli çiçek misali

Dostları olmalı insanın bir bardak çaya tav olan
Kimi zaman bir şiir etrafında kafa patlatabilirken saatlerce
Bazen de günlük telaşlardan da dem vurabilmeli
Gel dediğinde sorgulamayan dostları olmalı

Kitapları olmalı insanın kelimelerini ödünç aldığı gibi duygularını da eğiten
Mesela bir kitaplığı olmalı başından saatlerce ayrılamadığı
Altı çizgili satırlarını okumaya doyamadığı kitapların başında zamanı unutabilmeli insan

Sahiplendiğin şehirlerin olmalı, tek şehir yetmezse yeniden sahiplenmeli
Bazen şehirler kabul etmez sizi, siz ne kadar sahiplenseniz de
Kaybolduğunuz sokakları olmalı o şehirlerin
Ve hangi şehirde olursanız olun özleyebilmelisiniz annenizi

Aşık olmalı insan kavuşamayacağını sandığı birine
Cümleleri olmalı ona dair, gidişine dair, vuslata dair
Bir gün kavuşursa da bir bakışıyla mutlu olmalı
İnsanın saatlerce konuşabileceği bir sevdiğinin olmasına eyvallah da  
Saatlerce susabileceği biri olmalı hayatında

Çocukça hevesleri olmalı insanın,
İçinde hiç büyümeyecek bir çocuk büyütmeli
Ünvanlarından ya da görevlerinden ayrı bir benlikle tanımlayabilmeli kendini
Sadece bu yüzden mutlu olmalı

Bazen sadece durup dinlemeli yalnızlığını insan
Huzur bulabilmeli kendiyle de
Sadece susup anlamaya çalışmalı
Hiçbir zaman anlayamayacağını bilerek


09.06.2017



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder