4 Mart 2012 Pazar

söz saklanır

değmiyor kalemim ne zamandır söze, kelam eksildi sandım benden.. sevda eksildi sandım, halbuki unutmuşum ben sevdiğimde değil acı çektiğimde kalemi alıyordum elime, kızdığımda, öfkemi yüzlere vuramadığımda kusuyordum... Kabil'in öfkesini duyduğumda yazıyordum en güzel hikayeleri.. ve her cinayette açığa çıkarıyordum sizin faillerinizi, sevdayı suç aleti olarak sunuyordum bomboş beyinlere.. hep devrim yapmak istediğim zihinlere sevdayla savaş açıyordum.. çünkü yara alan bir yürekten başka ne'm vardı benim... ve en çok kanadığında avaz avaz şarkı söyleyen, durmadan yazan, ve aşık olduğunda ilham perilerini usandıran bir zihnim vardı benim...
ne zamandır varmıyor kelamım kağıda, bilin ki acı çekmediğimden değil sadece nefretimi biriktiyorum aynen şairin doğum sancıları çekmesi gibi..
halbuki söz eksilmez benden, sadece söz kendini saklar en hakkedene..