11 Şubat 2011 Cuma

ben, sen, siz ve hiç

anlayamadınız beni... gözlerimden süzülen gemilerle hangi diyarlara gittiğimi bilemediniz, hiç bilmek istediniz mi, sen anlarsın sanıyordum, sen de, sen de.. ne çok şey umdum ne çok insandan... anlasanız yeterdi, anladınız da aslında ama kim bilebilirdi ki bir gün yorulacağınızı. sen dostsun dedim, sen de, sen de... herkes gitse sen kalırsın dedim.. üstüne alınmamış gibi yapma, sen de onlardan birisin... sadece bir yudum su için gidildi sandınız çoğu kere. sadece bir nefes sandınız üflenilen ruhuma, ve siz bir heves saydınız benim anlamlandırma maceramı... bir gün seni de kaybedeceğimi bilmezdim, seni de, seni de... hiç inanmazdım... ve bir gün belki işte bugün ben seni de kaybettim, seni de, seni de... toplamınız hiç bir zaman "siz" etmedi zihnimde... hep diğerinden farklıydın sen de, o da... sanki benim olan yanlarımdınız... sanki seni toplasak onla, ben ederdi... ama beni ayırsak benden, bir seda kalırdı alemde, ve bir hep ederdi hiç olan özünde....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder