24 Haziran 2010 Perşembe

Sus...Dinle...Anla... Bu Bir Emirdir (!)

sus... adınla başlıyorum... eş sayıyorum adını adıma...
dinle... adını unutuyorum... yasak sayıyorum yüreğini yüreğime..
anla... kendimi avutuyorum... geçer sayıyorum yalnızlığını yalnızlığıma...
ve bir küçük kızın pamuktan şeker yiyememesi gibi.. yasakmış gibi..
çok tatlı diye yiyememek çelişkinin âlâsı?
büyüyünce geçiyor mu sanki yasakların tatlı olma
halet-i ruhiyesi?
küçücük aklımla da bulamamıştım doğruları ben zaten!

büyüyünce
geçiyor mu
sanki sevmek?
ve canının acıması?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder